کدام ارزشیابی؟
نقش ارزشیابی، به ویژه ارزشیابی پیشرفت تحصیلی، به طبقهبندی دانشآموزان به قبولی و مردودی محدود نیست. مهمترین نقش ارزشیابی، فراهمکردن زمینههای شناخت از چگونگی یادگیری، درجهی تحقق هدفهای برنامهی درسی و تعیین ویژگیها و توانمندیهای مثبت و منفی یادگیرندههاست و مهمترین اثر آن مشخص کردن نقاط اصلاح، ترمیم، تکمیل و فراهم کردن زمینه برای جبران کاستیها و نقطهضعفهاست.
ارزشیابی خوب و کیفی با بهرهگیری از شیوه های نوین مثل تشکیل پوشهی کارنما و خودسنجی میتواند، زمینههای یادگیری بهتر و بیشتر را برای دانشآموز فراهم کند. ارزش یابی های ملاک مرجع، همیشه در حوزهی یادگیری، بر ارزشیابیهای نورم مرجع رجحان دارند. بهعلاوه، سنجشهای عملکردی و آزمون از فعالیتهای عملی، ابزارهای دقیقتری برای هدایت یادگیریاند تا آزمونهای استاندارد یا معلمساختهی تستی و مداد و کاغذی. توصیههای زیر میتواند در انتخاب ابزارهای سنجش عملکرد، مفید واقع شود:
* ابزار سنجش چالشهای فکری و هوشی را بطلبد، نه صرفا" اجرای یک سلسله کارهای مجزا و پشت سرهم.
* اجرای عمل، نشانگر کوشش در یک موضوع خاص در یک حوزهی درسی باشد.
* به وسیلهی همهی دانشآموزان قابل انجام باشد.
* توانمندی ها، مهارتها و نقاط قوت را مشخص کند.
* دانش و مهارتهای اساسی را بسنجد، نه جزئیات و موارد پیش پا افتاده را.
* در راستای برنامهی درسی و یا مکمل آن باشد.
* ازاضطراب امتحان کم کند.
* و زمینه را بهمنظور چالش فکری و یادگیری فعال برای دانشآموز فراهم کند.
منبع و نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد